Przez ostatnich kilka lat dużo się mówiło o dyscyplinie w szkole.
W szumie medialnym, jaki powstał wokół tego tematu, wydaje się, że praktycy zamilkli. Może warto więc wrócić do zagadnienia, kiedy burza już ustała. Jak ma wyglądać mądry system dyscyplinujący uczniów.
Autorka książki czerpie wiedzę przede wszystkim z własnych obserwacji, z tego, co udało jej się w rozmaitych sytuacjach podpatrzeć u bardziej doświadczonych pedagogów, ale dzieli się też tym, czego na temat problemów z utrzymaniem dyscypliny wśród wychowanków dowiedziała się z książek. Potoczny język, którym książka jest napisana, emocje i - jak sama autorka mówi - "piracki" sposób argumentacji być może nie każdemu przypadnie do gustu, ale zapewne warto przeczytać tę publikację, by w przyszłości móc chronić się przed pułapkami, które autorka szczerze odkrywa przed czytelnikiem.

ZAPRASZAMY DO POSŁUCHANIA BARDZO CIEKAWEJ AUDYCJI z Autorką książki o tym JAK ROZMAWIAĆ Z UCZNIAMI >>>

Bardzo ważny temat nie tylko dla nauczycieli, ale i dla rodziców.
18 lutego 2009 Lucyna Bojarska była gościem audycji "Zostaw wiadomość" w Polskim Radiu Euro. Z Autorką książki rozmawiał Tomasz Kosiorek

JAK ROZMAWIAĆ Z UCZNIAMI?

"To pytanie zadają sobie, eśli nie wszyscy to na pewno wiekszość nauczycieli. Jest kilka złotych wskazówek, które moga naprowadzić na właściwy tok myślenia w tej sprawie:

• nauczyciel nie powinien porównywać jednego ucznia z innymi uczniami mówiąc: dlaczego inni potrafią, a ty nie. On chce, byś rozumiał jego trudności.
• nie powinien zawstydzać go przed całą klasą mówiąc: czy nie mogłeś się lepiej ubrać? Ono chce być szanowane przez ciebie.
• nie odbierać nadziei mówiąc: nic z ciebie nie będzie. Dziecko chce wierzyć, że coś w życiu osiągnie.
• nie lekceważyć uczuć mówiąc: tu jest miejsce na naukę, problemy zostaw za drzwiami. Dziecko potrzebuje wsparcia.
• nie oceniać mówiąc: jesteś po prostu nieukiem! Dziecko ma prawo dobrze myśleć o sobie.
• nie moralizować mówiąc: przestań się użalać, zabieraj się do roboty. Dziecko potrzebuje twojego zrozumienia.
• nie przypisywać mu złych intencji mówiąc: ty po prostu robisz mi na złość! Świat wydaje się wtedy dziecku nieprzyjazny.
• nie okazywać dezaprobaty, gdy dziecko ma kłopoty z zapamiętaniem pytając: co tak słabo? Wydaje mu się wtedy, że do niczego się nie nadaje. Dziecko potrzebuje dowartościowania. "

Recenzje:

---

Napisana przez praktyka i dla praktyków nie stroni od atrakcyjnie przekazywanej teorii: wyjaśnia mechanizmy zachowania w grupie; omawia potrzeby, przyczyny i sposoby budowania hierarchii; ukazuje związek między hormonami a poziomem dyscypliny. Autorka zmusza do rezygnacji z wygody stereotypowego myślenia, namawia do chłodnej analizy zjawisk budzących emocje.

---

Szczegóły towaru